Çok mu geç kaldık yoksa?

Bazıları daha yolun başında olduğumu söylüyor. Daha yaşınız kaç ki diyorlar. Fatih Sultan Mehmed İstanbul'u fethettiğinde benden daha gençti. Bunu gözardı edebilir misin hiç? Sen Fatih misin? diyeceksin şimdi bana. Ben de sana diyeceğim ki, biz neden Fatih olamıyoruz? Boyumuz ondan daha mı kısa? Ondan daha mı zayıfız? Gözümüz kaşımız mı farklı? Nedir bu fark, nedir bu eksik?

Hangi birini sayarsın ki...? Bakın ne diyor Yasin Hatipoğlu, daha güzel nasıl ifade edilir ki bu?

Adım adım başarı

Bu yaşıma kadar en ızdırap duyduğum konu, hedeflerimde istikrarlı olamamaktır. Hiç bir zaman idealsiz ve boş bir insan olarak yaşamadım. Sürekli bir adım ileri atma çabası içerisinde oldum. Ama yıllar sonra anlıyorum ki bu yeterli olmuyormuş. Eğer bir hedef koyduysanız mutlaka onun peşimde koşmak zorundasınız. Hedefinizi belirleyip sırt üstü yatmak insanı hiç biryere götürmüyor malesef. Bu konuda yaptığımız başka bir hata da hedef için uygulamam eylemlerin küçük adımlara bölünmemesidir. Örneğin bir hedefiniz var ve bu hedefinize 5 yıl sonra ulaşabiliyorsunuz. Bu süreç içinde eylem planınızı Küçük parçalara bölmelisiniz. Hedefe ilerleme sürecinde yıllık olarak varılması gereken noktalar daha sonra aylık olarak ulaşılacak noktalar ve bunun için günlük yapmanız gerekenler... Bütün bunları net olarak belirlemeniz gerekir. Bunun sonucunda sabır ve sebatla bu eylemlere devam etmelisiniz. Bu, günlük yada haftalık sorumluluğunuzu yerine getirdiğinizde belki kendinizi hedefe doğru çok ilerlemiş hissetmeyebilirsiniz ama sebatla devam ettiğinizde ilerde bir gün göreceksiniz ki çok daha ilerdesiniz. Bu size daha da güç verecektir.