Adamcağızın biri geceyi ıssız bir kırda geçirmek mecburiyetinde kalmış. Fakat yırtıcı hayvanlardan korktuğu için büyük bir ağaca çıkmış. Bakmış ağacın dibinde bir kötürüm tilki yatıyor. "Bu tilki acaba ne yer, ne içer?" diye merak etmiş. Az sonra bakmış ki, uzaktan arslan geliyor. Ağzında ceylan var. Arslan ağacın dibine gelmiş, ceylanı parçalamış, yiyeceği kadarını yemiş, çekilip gitmiş. Ardından tülki sürüne sürüne ceylanın yanına varmış, artıkları yiyerek karnını doyurmuş. Ağacın üstündeki adam "Demek ki, kötürüm bir hayvanın bile yiyeceğini Allah ayağına gönderiyor; onu aç bırakmıyor. Öyleyse ben niye böyle çalışıp yoruluyorum? Bundan sonra ben de bir köşeye çekilip bekleyeyim!" diyerek yolun üzerindeki mağaraya çekilmiş. Bir gün, iki gün, üç gün beklemiş. Gelen giden yok. Açlıktan baygın düşüp uyumuş. Rüyasında kendisine şöyle denildiğini işitmiş: "Ey budala adam! Ne yatıp duruyorsun? Kalk! Vücudun sağlamken bu miskinlik niye? Niçin kendini sakat tilkinin yerine koyuyorsun? Git arslan gibi ol da, avının artığıyla başkaları geçinsin!"
