Meğer Bir Düşmüş O günler

Ne tez büyüdüler bu çocuklar anlayamadım
Daha dün şuralarda oynarlarken
Sonra birden geçti yıllar
Sonra düştüler uzaklara
Kulaklarımda sesleri

Bir zamanlar
Birlikteyken onlarla
Ne kadar şendi bu ev, ne kadar güzel
Şimdi bir kara sessizliktir yayılmış odalara
Bakıyorum da
Sandalyeler, masalar, raftaki tabaklar da yalnız